Patai ทำของเล่นลูก = การออกกำลังกายสมองของพ่อแม่

by Patai on Aug 09, 2012


ตามที่ได้ตั้งใจว่าจะทำของเล่นร่วมกับลูกวันเว้นวัน....ผ่านมาได้สักพักแล้วนะ ก็พอได้อยู่ จะเล็กจะน้อยอะไรบ้างแต่ก็ทำนะ อย่างเอากล่องกระดาษแข็งมาตัดเป็นลูกเต๋าขนาดเท่าผ่ามือ เล็ก ๆ ง่าย ๆ แค่นี้แต่เล่นได้นาน 1-2 วันเลย จำได้ตอนหลายเดือนที่แล้ว สีฝุ่นไปเอาเศษผ้าของแม่มาเล่น เราก็เอามาผูกเป็นเหมือนเชือกวงกลมแล้วก็คล้องรอบเอวกันเป็นรถไฟ เล่นได้ตั้งเกือบอาทิตย์ สองอาทิตย์ ช่วงนั้นคนแถวหมู่บ้านเราก็เห็นเราคล้องเชือกเศษผ้า เดินไปโน้นมานี่ ไปร้านค้า สนามเด็กเล่นกับสีฝุ่น -*- แต่ไม่น่าเชื่อ ของเล่นที่แทบไม่มีราคา แถมจริง ๆ มันติดลบเป็นขยะไปแล้ว เล่นได้เป็นอาทิตย์เลย

[break]
แต่ที่อยากเล่าเพราะวันนี้ทำเยอะจริง ๆ ไม่ใช่อะไรหรอกเพราะฝนตกน่ะสิ T T พวกของเล่นที่ทำ กิจกรรมที่เล่นนี้เราไม่ได้เตรียมมาก่อนเท่าไหร่เลย ส่วนใหญ่ขายผ้าเอาหน้ารอดกันตอนนั้นเลย เพราะกลางคืนก่อนหน้านั้นก็ทำงาน ทำโน่นนี่นั่นไม่มีเวลาเตรียมการใด ๆ เช้ามาก็เอาไงดี ๆ



เอาชิ้นแรกก่อนเลย ช่วงก่อนเล่นตัวต่อกันไปแล้ว ถ้าวันนี้เล่นอีกคงเล่นได้แป๊บเดียวแน่เลย เลยไปเอากระดาษอาร์ตแผ่นใหญ่มาวาดเป็นฉากให้เล่นด้วย ฝีมืออย่างเราก็มาตฐานเด็กไทย ภูเขา แม่น้ำ แบบที่ใคร ๆ ก็วาดได้นั้นแหละ แต่วาดถนน วาดทางรถไฟให้สำหรับเอาตัวต่อมาเล่นด้วย ปรากฏว่าได้ผลก็เล่นดี ดูสนุกอยู่นะ ตอนแรกวาดแค่ด้านล่างมีการบอกให้เราวาดทางรถไปเพิ่ม เลยวาดจนวนรอบกระดาษนั่นแหละ รอดตัวสำหรับครึ่งเช้าไป จบเราก็อู้เปิดเพลง ฟังกัน เอา Ukulele มาถือด้วยวันนี้จังหวะดีได้ภาพน่ารัก ^ ^


ตอนพักกินขนม งกเป็นที่สุด เอามาให้แท้ ๆ พอจะขอกินบ้างไม่ให้กิน -*- เท่านั้นไม่พอ ไม่ให้เค้ากินขนมด้วยยังมีหน้ามาให้อ่านหนังสือให้ฟังอีก เลยใช้วิธีไม่ดีเท่าไหร่ ไม่ให้กินก็ไม่เล่า 555 แรก ๆ ก็ขอ 1 ชิ้น 2 ชิ้น นึกได้ หลอกให้นับเลขซะเลย ขอ 5 ชิ้น 555 นับตั้งหลายรอบกว่าจะครบ เพราะไม่อยากให้หลายชิ้น หุหุ


ช่วงบ่ายตื่นมาปรกติสักพักเราก็จะพาออกนอนบ้านไปเล่นข้างนอก เราก็ได้ออกกำลังกายด้วย สีฝุ่นก็มักจะไปเจอเพื่อน ๆ ที่กลับจากโรงเรียนมาซ้อมว่ายน้ำ ก็ได้เล่นด้วยนิดหน่อย ประมาณตระเวนไปตามสนามเด็กเล่นต่าง ๆ แต่.....วันนี้ฝนตก T T เฮ้อ...ช่างบีบเค้นสมองพ่อเสียจริง สังเกตว่าตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว สีฝุ่นชอบเอาตัวต่อมาวางที่เท้าแล้วก็บอกว่าว่าเล่น โรลเลอร์ สเก็ต ตอนบ่ายก็เอาก้อนอะไรมาทำอีก..... ได้ ได้ พ่อจัดให้ ช่วงก่อนได้เอาพวก 3D printing ที่พวกเครื่องพริ้นท์ชอบให้ download มาเล่น เลยมั่วทำเอาเองบ้าง ทำรองเท้าสเก็ตเลย ตัด ๆ อยู่บอกเป็นรองเท้าแก้วแทนละ นึกว่าจะไม่ต้องติดล้อแล้วเชียวสุดท้ายก็ต้องติดจนได้ ตั้งใจติดเองเลย เล่นได้พักหนึ่งฝนก็หยุดเลยออกไปข้างนอก ไปได้ไม่นานก็กลับบ้านอีกละ สงสัยจะเข้าห้องน้ำ ดูท่าทางเหมือนอยากจะมาเล่นรองเท้าแก้วนี่ด้วย




ช่วงเย็นก็มาต่ออีกยก เราก็ใส่เชือกให้รัดแน่นขึ้นหน่อย มีการมาบอกว่าเรายังไม่มีรองเท้าอีก ให้ทำอีกคู่ เอาเข้าไป.... ก็ทำน่ะสิ ได้ออกมาอย่างที่เห็น ดูเหมือนจะชอบมากเลย ไม่รู้พรุ่งนี้จะฮิตอีกนานแค่ไหน อยากจะบอกว่าถึงหน้าตามันไม่ดีเหมือนของเล่นทำเองตามหนังสือฝรั่งแต่มันเล่นได้ดีจริง ๆ นะ ได้เห็นหน้าลูกตอนทำจะเสร็จตื่นเต้นเหมือนได้ของถูกใจ ทำเสียงดีใจใหญ่เลย เราคิดว่าเวลาเราทำของเล่นเอง ถ้าดูจากที่เค้าถ่ายรูปมาให้ดูเป็นแบบ นั้นเค้าเลือกมาอย่างดี ดูดี แต่พอเวลาเราทำแล้วมักจะไม่ได้ดูดีอย่างเค้า อันนี้เลยอยากบอกคนอื่นว่าทำจริง ๆ มันก็บ้าน ๆ อย่างนี้แหละ นอกจากบางคนที่มีฝีมือหน่อย (หรือจริง ๆ คนอื่นเค้าทำออกมาดี ๆ กันมีแต่เราทำได้เท่านี้ก็ไม่รู้)  

สรุปวันนี้ออกนอกบ้านนิดเดียว ช่วงเย็นก็คึกมาก พูดตลอดเล่นเอาเราแทบหมดแรง...... เวลาที่ต้องเล่นกับลูกในบ้านเป็นช่วงหนึ่งที่เรายังไม่สามารถทำให้เนียนเป็นช่วงเวลาของเราได้ (ถ้าใช้คำวิชาการก็คงต้อง บูรณาการ สินะ) เราสามารถจัดการการเล่นนอกบ้านเป็นเวลาออกกำลังกายของเราด้วยได้แล้วทำให้รู้สึกดีขึ้นเยอะ แต่เวลาเล่นนี้เหมือนเป็นเวลาของลูกจริง ๆ แต่วันนี้คิดในแง่ดีก็ถือเป็นการออกกำลังกายสมองของเราได้นะ รีดความคิดสร้างสรรค์ซะขนาดนั้น หวังว่าจะส่งผลให้เราคิดเรื่องงานของเราได้ดีขึ้น มีไอเดียใหม่ ๆ ผุดขึ้นมาบ้าง ^ ^

ปล. วันนี้ได้ข้อคิดด้วยว่า งานของเด็กเล็กคือการเล่นและของเล่นที่เกิดจากความสนใจของเค้าก็จะทำให้เล่นได้นาน สนุก พอเป็นเด็กโตก็คงเทียบได้กับการเรียนรู้เรื่องที่เค้าสนใจ จะทำให้เรียนรู้ได้นาน ลงลึกและมีความสุข
 

Posted in ไม่มีหมวดหมู่

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง